Beste mevrouw de nog steeds minister van onderwijs.
Als je langere tijd in het onderwijs werkt, raak je langzaamaan immuun voor allerlei externe prikkels. Dan bedoel ik niet het soort immuniteit dat u ontwikkeld heeft als het gaat over externe prikkels uit het onderwijs. De volle Arena kan daar over mee praten.
Ik bedoel hier immuniteit voor hoestjes, snotneuzen, druipogen en allerlei andere verspreiders van onderwijsonheil. Jazeker, onheil. Want een zieke juf of meester betekent problemen. Vervanging?
Ik sta maar een dagje voor de groep en was dus inmiddels snipverkouden. Waarschijnlijk deed een goed bedoelde druipneusknuffel mij bijna de das om. Maar goed, met zakdoeken en een neusspray kom je een eind. Alleen was ik vandaag zo doof als een kwartel. Alles wat mij uit het veld (de groep) bereikte verstond ik maar half of niet. Dit moet u bekend voorkomen. Maar goed, omdat ik de kinderen slecht verstond en mij ook niet helemaal senang voelde schoot ik in de structuur. Niet effectief, maar wel zo duidelijk. De kinderen dachten daar anders over en dan doe ik u nu maar een ontboezeming.
Het ging niet.Tot het prachtige gesprek over zonneschijn en sneeuw in Servië ging het nog goed, daarna was ik mijn grip op de groep kwijt. En hadden zij mij even in hun greep. Het voorleesboek bood uitkomst. De rust keerde terug en via taaltrapeze, tekenen en taalwerk kreeg de dag een mooi einde.
In de pauze sprak ik hun echte juf en zij stelde mij gerust. Zij vertelde mij dat dit leren heet. Ik noem dat graag eindeloos schaven. Zo u ook eindeloos, maar niet oneindig, schaaft aan uw beleid. Beleid dat nog steeds leidt to zeer zwakke scholen. En, gaat u er maar even voor zitten:
Minister Marja van Bijsterveldt van OCW wil nader onderzoek laten doen naar het hoge aandeel zittenblijvers in Nederland, maar één oorzaak denkt ze al gevonden te hebben: (zeer) zwakke scholen.
Het Tweede Kamerlid Çelik (PvdA) stelde naar aanleiding van het bericht “Nederlandse scholieren blijven vaker zitten” vragen aan u. Mijn groep stelt mij die vragen ook. En als ik het even niet weet of slecht hoor schiet ik in de structuur. U ook. PISA heet dat dan bij u. U weet wel, de lijsten die al jarenlang aan zouden geven dat ons onderwijs niet deugt. Die lijsten die ook u gebruikt om uw beleid te stutten. De lijsten die ook in de brief worden genoemd.
De hele brief met antwoorden kent u vast uit uw hoofd.
Ik licht er graag een antwoord uit.
Hoe beoordeelt u het feit dat 22% van de 15-jarige scholieren aangeeft ooit ‘een keer te zijn blijven zitten’?
Dit cijfer betreft het zittenblijven in het basisonderwijs en is gebaseerd op zelfrapportage door vijftienjarige leerlingen die met toetsen en vragenlijsten hebben deelgenomen aan het PISA- onderzoek. Het is de vraag of dat percentage als betrouwbaar moet worden beschouwd.
Wellicht dat de politieke kou die uw partij langzaamaan omsluit u wat ziekjes maakt, de das om doet. En wellicht bent u ook tegen een druipneusknuffel aangelopen en wat doof geworden. Misschien dat u niet meer luistert naar wat leerlingen menen, vinden, als het u politiek beter uitkomt. Maar neemt u van mij aan, luisteren naar de kinderen werkt heilzaam.
Ik voel me nu al stukken beter.